Raluca: “Tijdens mijn jeugd in Roemenië bracht ik samen met mijn neefjes lange vakanties door bij mijn grootmoeder. Zij kookte buiten op een open vuur voor alle kinderen en kleinkinderen. We keken onze ogen uit. Haar ingrediënten haalde ze steevast uit haar tuin: eenvoudig en puur. Dat inspireert me vandaag nog altijd. Toen ik op mijn achttiende met mijn ouders naar België kwam, ben ik dan ook naar de PIVA-koksschool getrokken.”
Raluca: “Behalve mijn passie voor het koksvak, heb ik een grote liefde voor kunst. Dus leerde ik schilderen aan de academie, een hobby die ik ook nu nog beoefen – én die ik een stukje meeneem in de keuken. Ik ga hier met dezelfde aandacht te werk als bij het schilderen; ik verwerk in onze borden veel kleur. Het oog wil ook wat, hè. En klanten merken dat op. (glimlacht) Zo werk ik bijvoorbeeld ook graag met eetbare bloemetjes. Zeker nu het volop lente is, vrolijkt dat het gerecht op.”
Raluca: “Inderdaad. Momenteel is het hier trouwens heerlijk toeven op het terras in de binnentuin, met zicht op de Sint-Andrieskerk. Weet je wat ik nog wel fijn zou vinden? Dat ik kruiden en eetbare bloemen, zoals tijm en eetbare viooltjes, een vast plekje zou kunnen geven hier in de binnentuin. Zodat ik ze, net als mijn grootmoeder, altijd recht uit de tuin zou kunnen plukken! Dan is de cirkel rond, toch?” (lacht)
