André: “Twee jaar geleden zijn we verhuisd en we wonen hier graag. We hebben ook overwogen om in het Waasland te gaan wonen, dichtbij onze zoon, die daar in een dienstencentrum werkt. Maar we kozen voor dit gelijkvloers appartement. In plaats van een terras hebben we een tuintje. Plezant dat we bij goed weer buiten kunnen zitten … en ik werk graag in de hof. De gevallen bladeren weggewerkt krijgen is wel een klus!” (lacht)

Aandacht voor elkaar

Liliane: “Iedere dag doen we samen onze boodschappen, want we koken meestal zelf. Hier vlakbij zijn meerdere supermarkten en winkels. Ik ga met de scooter – want ik heb een prothese en ben niet zo mobiel – en mijn man vergezelt me te voet. Als André alleen op stap gaat, bijvoorbeeld naar het dienstencentrum, dan doe ik het lint met de alarmknop om. En dan weet ik dat ik iemand kan bereiken, mocht ik vallen. Dat is al tweemaal gebeurd sinds we hier wonen en onmiddellijk werd ik geholpen door een medewerker. Handig is dat, zo’n persoonlijk alarm, en een hele geruststelling!”

Helpende handen thuis en buitenshuis

André: “In het dienstencentrum komen we dikwijls. Ik zelfs alle dagen, om er te vogelepikken, samen met een groepje kameraden. Verder gaan we er een keer per week ‘s middags eten. Maar ook bij speciale menu’s, zoals binnenkort met Valentijnsdag, en bij leuke activiteiten zijn we van de partij.”

Liliane: “Naar bingonamiddagen ga ik niet, want dan moet je zwijgen en stilzitten. (lacht) De medewerkers van het dienstencentrum zijn heel vriendelijk en we kennen er intussen zowat alle vaste klanten. Je vindt ons altijd aan onze ‘vaste’ tafel met bevriende medebewoners. Het is daar heel gezellig.”

Handig is dat, zo’n persoonlijk alarm, en een hele geruststelling!