De verhuis naar een assistentiewoning kwam er bewust. “Ons huis in Polderstad werd gewoon te groot. Drie slaapkamers, een tuin … het werd te zwaar. En na een paar gezondheidsproblemen dachten we: dat kan makkelijker,” vertellen Guy en Chris. “Hier is alles voorzien. Een lift, hulp als het nodig is … dat geeft rust.” 

Voetjes onder tafel

Guy: “We hebben hier veel vrijheid, we doen nog altijd wat we willen. Zo wandelen we graag in het park rond onze flat. Dat is onze tuin (lacht), alleen moeten we hem niet meer onderhouden. En daar is nu ook een zonnig terras, dat wordt gezellig, deze zomer. Maar we trekken er ook vaak op uit. Met bus of tram sta je zo in Antwerpen of in Hoboken. Daar gaan we graag iets eten. Belgisch, Italiaans … alles eigenlijk. (grijnst) Helaas … eten is onze hobby.” 

Chris: “De vernieuwde bistro ‘Kombine’ hier beneden is echt heel goed. In het begin dachten we er misschien één keer per maand te gaan eten, voor het sociaal contact. Maar intussen is dat zeker één keer per week. Het is zo lekker én niet duur, ook al kook ik zelf graag. Handig ook dat we het menu op voorhand te zien krijgen, en zelf kunnen kiezen wanneer we gewoon onze voetjes onder tafel schuiven. Op woensdag, als er frietjes zijn, zit het hier trouwens helemaal vol. Dan komen altijd veel mensen uit de buurt mee eten. Iedereen is hier welkom, ook kinderen, vrienden of kleinkinderen van bewoners.” 

Aandacht voor elkaar

Guy: “’t Is ook fijn dat de medewerkers in het dienstencentrum altijd aanspreekbaar zijn. Geen vraag is te veel. Is er iets kapot of er lukt bijvoorbeeld iets niet met de computer? Dan ga ik naar beneden en word ik meteen geholpen. Dat is een fantastisch gevoel. Ook de bewoners zorgen hier echt voor elkaar. Onlangs verloor iemand zijn vrouw. Medebewoners hebben hem echt opgevangen, hem gaan halen, meegevraagd… je staat er hier niet alleen voor.” 

Chris: (knikt) “Je kiest zelf hoeveel contact je wil, maar het is er altijd. We hoeven ons eigenlijk nergens nog zorgen over te maken. We hebben hier alles wat we nodig hebben, en vooral: we voelen ons hier echt thuis.” 

Iedereen is hier welkom, ook kinderen, vrienden of kleinkinderen van bewoners.