Wie: Peggy Possemiers
Leeftijd: 48
Houdt van: Haar gezin!
Trotse mama van 23-jarige dochter (kleuterjuf in wording)
Levensmotto: Een dag niet gelachen is een dag niet geleefd!

Peggy: “Toen de eigenaar het pand met het café verkocht, besloot ik een heel andere weg in teslaan, ookal wist ik toen nog niet welke. Maar dat veranderde snel. Een vriendin van me werkte in de thuiszorg en nodigde me uit op een infodag. Het beviel me wel, ookal omdat er bij deze job heel wat komt kijken. Ik zag meteen dat het om meer draaide dan om pure zorg. Dus schreef ik me in voor de opleiding gezinszorg bij de VDAB. Opnieuw op de schoolbanken? Da’s geen evidente stap als je al een eind de veertig in bent, dacht ik. Maar de realiteit wees uit dat mijn schrik niet nodig was.

Bovendien omvatte de opleiding meerdere stages, waaronder ook acht weken stage in de thuiszorg. Die deed ik bij het Zorgbedrijf. En dat viel enorm mee. Niet alleen de fijne werksfeer, maar ook het werk zelf. Want het omvatte heel wat taken waarmee ik al ervaring had, omdat ik natuurlijk al jaren zelfeen huis-houden runde. En na 10 maanden had ik mijn diploma op zak!“

Afwisseling troef

Ik ben nu bijna een jaar aan de slag als gezinszorgkundige. Wat me zo aantrekt aan deze job? Vooral de afwisseling vind ik leuk. Elk huishouden waar je komt, is anders. Soms gaat het om een gezin met kinderen, maar evengoed zijn er mensen bij die hun partner verloren hebben. Eén van mijn klanten is Rosette (58), ik help haar bij het boodschappen doen en het eten maken. Ook met de was en de strijk steek ik een handje toe… Maar ik doe net zo goed haar papierwerk en telefoontjes. Af en toe doen we zelfs samen een terrasje of een uitstap, want ze heeft ook nood aan mentale ondersteuning. (Rosette doet trouwens ook beroep op andere collega’s – poetshulp en verpleegkundige – om haar bij te staan, nvdr.)

Veel voldoening

“En weet je wat zo fijn is? Bij de meeste klanten word je warm onthaald, soms zelf een beetje bemoederd. (lacht) En als je weer buitengaat en je ziet de brede glimlach op hun gezicht, omdat ze dankbaar zijn voor het werk dat je gedaan hebt. Da’s zalig, dat geeft zoveel voldoening! Ik ga altijd met een gelukkig gevoel naar huis. Er zijn natuurlijk ook wel best verdrietige momenten, als er iemand van mijn klanten ernstig ziek wordt of overlijdt…
Maar ik ben zo blij dat ik de sprong gewaagd heb. Ik vraag me af waarom ik dit niet veel eerder gedaan heb. Ik kan het iedereen met een hart voor de zorg aanbevelen om de switch te maken. Ook al ben je een eind de veertig of de vijftig voorbij… want op die leeftijd ben je sowieso al met een deel van de taken vertrouwd. En bovendien leer je altijd bij!”

Heb jij, net als Peggy een hart voor de job én voor de mensen?

Ontdek welke vacature op jouw lijf geschreven is op: