Bomma en Den Bleek supporteren voor werelduurrecord

01/04/2019 | Dienstencentrum Den Bleek

Wanneer Victor Campenaerts op 16 april op zijn fiets stapt om het werelduurrecord te verbreken, kijkt heel dienstencentrum Den Bleek mee op groot scherm - met zijn bomma als trouwste supporter.

Een buurvrouw komt nog net een krantenknipsel brengen als Gilberte Nuitten de deur van haar serviceflat bij Den Bleek opendoet. "Ik krijg van iedereen knipsels over Victor", vertelt ze trots en ze wijst naar een centimetersdikke stapel papier. In april probeert kleinzoon Victor Campenaerts (27) in Mexico het werelduurrecord van Bradley Wiggins te verbeteren en meer dan 54,526 km te fietsen op een uur tijd. Als hij het haalt, wordt hij de derde Belg die dat op zijn palmares mag schrijven - na Ferdinand Bracke en Eddy Merckx.

In Mexico zijn de voorbereidingen volop bezig en in Borgerhout leeft bomma Gilberte Nuitten mee. "Victor is een heel moedige jongen, een lief manneke ook", vertelt ze trots. "Ik zie hem niet meer vaak, want hij zit altijd in het buitenland, maar ik heb van mijn zoon de bloemen gekregen die Victor gewonnen heeft in de tijdrit van de Tirreno Adriatico." Ernaast op de kast staat ook een prijs die de 27-jarige wielrenner heeft gewonnen, met een briefje erbij 'Voor mijn allerliefste bommaatje xxx'. "Die hou ik bij voor hem."

Bekende kleinzoon

"Ik denk er veel aan", gaat ze voort. "Zijn vader zei deze week ook nog: als hij dit wint, spreken ze binnen 100 jaar nog over onze Victor. 't Is echt een bekende kleinzoon dat ik heb, en hier weet iedereen ook dat ik zijn bomma ben natuurlijk en de moeder van de cafébaas van de Mombasa, hier een beetje verderop. Daar komen ook veel mensen kijken naar Victors werelduurrecordpoging."

"Victor is een heel goede tijdrijder en hij heeft er al hard voor gewerkt. Deze recordpoging is toch wel heel speciaal. Ik hoop dat het lukt, al ben ik ook wel een beetje bang dat hij zou vallen telkens hij fietst. Maar wat er ook gebeurt, ik ben heel trots op hem - en op mijn andere kleinkinderen ben ik uiteraard even trots. Ik mag heel blij zijn, maar misschien mag ik niet zoveel stoeffen (lacht)."

In dienstencentrum Den Bleek wordt de recordpoging live gevolgd op groot scherm. "Ik hoop dat er veel volk komt. Ik woon hier nu drie jaar en ik ken natuurlijk wel wat mensen, maar lang niet iedereen. Ik woon trouwens hier heel graag. Het is hier veel opener dan het in mijn huis was: ik heb een balkon en een wijds zicht. En 's middags ga ik in het dienstencentrum eten. Dat is gemakkelijk, en goedkoop ook. Op restaurant kost zo'n maaltijd veel meer."

Wat er ook gebeurt, ik ben heel trots op hem - en op mijn andere kleinkinderen